Hilo, Hawaii
27 Maart 2014 | Verenigde Staten, Hilo
Hilo, Hawaii.
Hilo ligt op “Big Island” het grootste eiland van acht eilanden, die samen de Amerikaanse staat Hawaii vormen. Alle andere zeven eilanden passen met gemak twee keer in dit eiland. Het eiland is gevormd door vijf vulkanen, waarvan er twee tot de meest actieve ter wereld worden gerekend. Ondanks de grootte van het eiland is het relatief dun bevolkt vergeleken met bijvoorbeeld het eiland Oahu. In totaal wonen er 150.000 mensen en 50.000 daarvan wonen in Hilo. Afgezien van vulkaanuitbarstingen is Hilo in het verleden ook getroffen door tsunami’s, de eerste in 1946, de tweede in 1960, na een aardbeving van 9.2 op de schaal van Richter in de buurt van Japan. Na de tweede tsunami (zestig doden en vele gewonden) heeft de regering het gebied rond de baai van Hilo aangemerkt als risicogebied en rond de haven mag niet meer gebouwd worden. Ook is er een waarschuwingssysteem opgezet. “”Big Island” is een mooi eiland bedekt met allerlei tropische vegetatie. Het groen komt door de grote hoeveelheden regen die aan deze kant van het eiland valt, het westelijk gedeelte is een stuk droger.
Wij gaan naar het “Hawaii Vulcanoes National Park”. Via het groene landschap en de buitenwijken van Hilo rijden we door het tropisch regenwoud naar de top van de vulkaan Kilauea. De begroeiing wordt steeds dunner en lager. Dat komt door de uitbarstingen, steeds moet de natuur daarboven opnieuw beginnen. In en rond de krater groeit niets. De krater is immens groot en helaas geven de foto’s dat niet goed weer. De krater heeft een omtrek van tien kilometer en in de krater zelf is weer een krater, waar rook uitkomt. ‘s-Avonds kun je de rode gloed van de gloeiend hete lava zien. In 1990 is deze vulkaan op één van haar flanken uitgebarsten en vanuit dat gat, Pu’u O’o, stroomt nog steeds regelmatig lava. Deze uitbarsting en lavastroom hebben de doorgaande weg naar Hilo vernield en geblokkeerd. Vanaf de krater hebben we een mooi uitzicht op de andere actieve vulkaan, Mauna Loa. Mauna Loa is de grootste berg ter wereld, gemeten vanaf de zeebodem is ze zeventien kilometer hoog en heeft een volume van negentienduizend kubieke mijlen. Heel in de verte zien we ook Mauna Kea (witte Berg). Deze slapende vulkaan is een groot deel van het jaar met sneeuw bedekt. In het park lopen we ook door een “lavagang”. Deze gangen lijken op grotten, maar zijn gevormd doordat de lava aan de bovenkant afkoelde en stolde terwijl onder die inmiddels harde buitenkant de vloeibare lava nog doorstroomde. We hebben geluk gehad met het weer, zeker als je alle donkere wolken ziet,die de hele dag boven het eiland hangen. Telkens als het regent zijn we onderweg en zitten we droog. Het was een indrukwekkende dag.
Hilo ligt op “Big Island” het grootste eiland van acht eilanden, die samen de Amerikaanse staat Hawaii vormen. Alle andere zeven eilanden passen met gemak twee keer in dit eiland. Het eiland is gevormd door vijf vulkanen, waarvan er twee tot de meest actieve ter wereld worden gerekend. Ondanks de grootte van het eiland is het relatief dun bevolkt vergeleken met bijvoorbeeld het eiland Oahu. In totaal wonen er 150.000 mensen en 50.000 daarvan wonen in Hilo. Afgezien van vulkaanuitbarstingen is Hilo in het verleden ook getroffen door tsunami’s, de eerste in 1946, de tweede in 1960, na een aardbeving van 9.2 op de schaal van Richter in de buurt van Japan. Na de tweede tsunami (zestig doden en vele gewonden) heeft de regering het gebied rond de baai van Hilo aangemerkt als risicogebied en rond de haven mag niet meer gebouwd worden. Ook is er een waarschuwingssysteem opgezet. “”Big Island” is een mooi eiland bedekt met allerlei tropische vegetatie. Het groen komt door de grote hoeveelheden regen die aan deze kant van het eiland valt, het westelijk gedeelte is een stuk droger.
Wij gaan naar het “Hawaii Vulcanoes National Park”. Via het groene landschap en de buitenwijken van Hilo rijden we door het tropisch regenwoud naar de top van de vulkaan Kilauea. De begroeiing wordt steeds dunner en lager. Dat komt door de uitbarstingen, steeds moet de natuur daarboven opnieuw beginnen. In en rond de krater groeit niets. De krater is immens groot en helaas geven de foto’s dat niet goed weer. De krater heeft een omtrek van tien kilometer en in de krater zelf is weer een krater, waar rook uitkomt. ‘s-Avonds kun je de rode gloed van de gloeiend hete lava zien. In 1990 is deze vulkaan op één van haar flanken uitgebarsten en vanuit dat gat, Pu’u O’o, stroomt nog steeds regelmatig lava. Deze uitbarsting en lavastroom hebben de doorgaande weg naar Hilo vernield en geblokkeerd. Vanaf de krater hebben we een mooi uitzicht op de andere actieve vulkaan, Mauna Loa. Mauna Loa is de grootste berg ter wereld, gemeten vanaf de zeebodem is ze zeventien kilometer hoog en heeft een volume van negentienduizend kubieke mijlen. Heel in de verte zien we ook Mauna Kea (witte Berg). Deze slapende vulkaan is een groot deel van het jaar met sneeuw bedekt. In het park lopen we ook door een “lavagang”. Deze gangen lijken op grotten, maar zijn gevormd doordat de lava aan de bovenkant afkoelde en stolde terwijl onder die inmiddels harde buitenkant de vloeibare lava nog doorstroomde. We hebben geluk gehad met het weer, zeker als je alle donkere wolken ziet,die de hele dag boven het eiland hangen. Telkens als het regent zijn we onderweg en zitten we droog. Het was een indrukwekkende dag.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
