Rio de Janeiro

Rio de Janeiro, Brazilië.
Op advies van onze kapitein zijn we vanmorgen om kwart over zes opgestaan om de aankomst in de haven van Rio te kunnen zien. We arriveren vanuit het noorden en varen dicht onder de kust langs talloze hel verlichte boorplatforms. Inmiddels komt de zon op en we zien in de in de verte “Sugerloaf” aan het begin van de baai opdoemen badend in het eerste zonlicht. Vaak plaatjes van gezien maar in het echt ziet het er nog beter uit. De loods pikt ons op en om het “suikerbrood” heen varen we de baai, haven van Rio in. Rio heet overigens Rio omdat de Portugese ontdekkers in 1502 dachten dat ze de monding van een enorme rivier hadden ontdekt. We leggen aan in het noorden van de stad. Rio is een grote stad (6,5 miljoen inwoners) maar dat voel, zie en merk je eigenlijk niet zo. Relatief weinig hoogbouw, de stad is wel enorm uitgestrekt en overal zie je tegen de heuvels op de “Favelas” , de beruchte krottenwijken. De gemiddelde grootte van zo’n wijk is 25.000 inwoners en per wijk zijn 360 politieagenten beschikbaar voor het handhaven van de orde. In Sassenheim hebben we er niet één. De grote nadruk op veiligheid is vooral met het oog op de WK en de komende Olympische spelen in 2016. De voorbereiding voor beide evenementen zijn in volle gang en er wordt volop gebouwd en gerestaureerd.
Wij zijn uiteraard in het korte tijdsbestek dat we hebben weer langs de bezienswaardigheden gegaan, de “samba scholen” vol met carnavalsattributen, het giga carnaval stadion, waar de optochten en defilés zijn en daarna door het nationale park naar de berg Corcocado, waarop het enorme Christus beeld staat. Het beeld is in 1931 voltooid, is ongeveer 40 meter hoog en weegt 1145 ton. Om er te komen gaan we een stuk met een Zwitsers trammetje omhoog en daarna nog een trap van twee honderd zesentwintig treden. Omdat dit beeld de bezienswaardigheid van Rio is, is de toeloop enorm. Toen wij er waren rond half elf ‘s-morgens was het eerste beschikbare tramkaartje te koop voor half twee ’s-middags. Niet voor ons, wij hadden een tour geboekt en hoefden “ slechts “ tot 11.20 te wachten. Het was de moeite waard. De schade aan de hand van het beeld door de bliksem van een paar dagen geleden was al gedeeltelijk hersteld, het lijkt nu of hij een pleister om zijn middelvinger en duim heeft. De vraag van mensen welke vinger beschadigd is, leidt tot antwoorden met een “onchristelijk” gebaar. Het uitzicht van boven over de stad is fenomenaal.
Na het beeld vervolgen wij onze tocht en komen langs het zoute binnenmeer. Rondom is er een park en zijn er diverse watersportcentra. Dan gaan we op weg naar de beroemdste stranden ter wereld, Leblon Beach, Ipanema Beach en Copacabana Beach, kilometers prachtig poederwit zandstrand, luxe en super luxe hotels, strandtentjes etc. Het zand wordt hier in de brandende zon bloedheet en om het de mensen makkelijk te maken hebben ze om de paar honderd meter “paden “aangelegd van tuinslangen met daar in ontelbare gaatjes. Deze sproeislangen houden de paden nat en koel , zodat de zee bereikbaar blijft.
Rio is wat ons betreft een prachtige en vooral schone stad, veel minder dreigend dan Fortaleza. Nadat we terug gebracht zijn naar het schip waren we eerst van plan nog een bezoek aan het oude centrum te brengen, echter ….we hadden geen energie meer. De temperatuur was inmiddels opgelopen naar 40 graden, klam en bloedheet.
‘s-Avonds hebben we een folkloristische Braziliaanse carnavalsshow, mooie kostuums, billen, borsten en samba muziek, daarna tijdens de Sail-away nemen we dansend afscheid van Rio op de Caraibische muziek van het huisorkest Synergy.
De volgende dag begint rustig en zonnig, we zien vanaf ons balkonnetje een grote school dolfijnen zwemmen en springen. In de loop van de middag slaat het weer plotseling om en komen we weer in een zware storm terecht, volgens onze in Rio opgestapte nieuwe vrouwelijke kapitein houdt deze aan tot morgen, afijn, morgen varen we richting Montevideo, Uruguay. Nadat we daar zijn geweest melden we ons weer.