start wereldreis

Januari 6, 2014.
Op dit moment hadden wij een verslag moeten maken over de zonnige Azoren en foto’s daarbij van onszelf in korte broek met een koud drankje in de hand. De werkelijkheid is iets anders .
Op 1 januari (Nieuwjaarsdag) was Nol Tukker zo vriendelijk om speciaal voor ons vroeg zijn bed uit te komen om ons naar de bus te brengen die ons naar Southampton zou brengen. De bus vertrok vanaf Sassenheim , van der Valk Hotel. Het eerste gedeelte verliep voorspoedig, zonnetje erbij , prima. In Frankrijk begon het weer om te slaan, veel wind en regen en dat hield niet meer op. De oversteek van anderhalf uur met de ferry was door het weer en de zee geen pretje. We waren om een uur of acht ’s-avonds in Southampton, prima hotel en nog lekker gegeten. De volgende morgen hebben we even de stad verkend, heel leuk, veel authentieke 16 en 17e eeuw-se huizen en pubs en natuurlijk de stadsmuren van voor die tijd.
Om twaalf uur naar de Queen Victoria voor het inschepen, het ging allemaal prima en om een uur of vier waren alle koffers en tassen uitgepakt en heeft alles voor de komende vier maanden een plekje. Alvast een paar foto’s gemaakt van het schip, ziet er prachtig uit , nog iets luxer dan de Arcadia, ons vorige schip.
Zes uur, tijd om te vertrekken. De koninklijke militaire kapel swingt ons uit en aan de andere kant is vuurwerk, zo blij zijn ze in Southampton, dat we gaan en wij ook. Hier hebben we toch een tijdje op gewacht. Even buitengaats werd het minder plezierig, ons varend flatgebouw voer recht op een heuse storm af, windkracht tien. We zijn wel wat gewend na de vorige cruise, toch ging slapen vanwege het schudden, hobbelen, kraken en piepen niet echt super. Op zijn Nederlands dachten we, dat de storm de volgende dag wel zou gaan liggen, nee dus. Het werd alleen maar erger. Windkracht boven 12 en golven van meer dan 15 meter(laten zich slecht fotograferen). De boeg van schip dook regelmatig het water in, op zich bijzonder als je weet hoe hoog dat is. Varen was er niet meer bij, het enige dat de bemanning nog kon doen was het schip met de kop op de golven houden, onze gemiddelde snelheid nog geen drie knopen (5km) per uur. Alles vloog links en rechts door het schip. Kelners hadden keurig de eetzaal gedekt , mooi porselein, glaswerk etc , één verkeerde beweging van het schip en van de 500 couverts stond niets meer op tafel, alles kapot. Onze “headwaiter” vertelde, dat hij dit in zestien jaar nog nooit had mee gemaakt. De volgende dag, inmiddels 4 januari leek het ’s-middags iets rustiger (windkracht 9) en werd er weer gevaren op halve snelheid .’s-Avonds werd het weer heviger. Inmiddels heeft de kapitein uitgelegd, dat we midden in een stormveld zitten dat de hele Noord-Atlantische Oceaan bestrijkt en er geen ontkomen aan is. Hij verwacht dat de storm tot acht januari gaat duren. Wij zagen beelden op TV hoe de storm en regen in Engeland hebben huisgehouden. Het vervelende van dit alles is, dat we de Azoren niet op tijd gaan halen en daar dus niet stoppen. We gaan nu verder zuidelijk om de storm iets te ontlopen en steken dan rechtstreeks over naar Florida, heel veel zeedagen dus. Zeedagen zijn normaal niet erg , maar deze keer mogen we totaal niet naar buiten, omdat het te gevaarlijk is, alles is afgesloten. Gelukkig hebben wij redelijke zeebenen en geen last van zeeziekte, het eten is prima aan boord en drankjes zijn er ook genoeg dus echt medelijden hoeft men met ons niet te hebben. We hopen vanaf 8 januari op iets beter weer en waarschijnlijk komen de korte broek-foto’s bij het volgende verslag. Mocht er niets bijzonders gebeuren, dan melden wij ons 12 januari 2014 vanuit Fort Lauderdale, Florida .